Znajdź laboratorium wykonujące badanie kalprotektyny
Znajdź laboratorium














Objawy i diagnostyka choroby Leśniowskiego-Crohna

Objawy choroby Leśniowskiego-Crohna są bardzo zróżnicowane. Wyróżniamy trzy ich rodzaje: ogólne, jelitowe i pozajelitowe (czyli ze strony innych układów i narządów).

Do objawów ogólnych zalicza się m.in.:

  • chudnięcie
  • gorączkę
  • osłabienie i łatwą męczliwość
  • zmniejszenie łaknienia
  • ogólne złe samopoczucie.

Objawy jelitowe to przede wszystkim:

  • przewlekła biegunka
  • silny i częsty ból brzucha
  • przelewania
  • wzdęcia
  • nudności i wymioty związane z wystąpieniem przewężeń jelit.

Objawy pozajelitowe mogą dotyczyć takich narządów jak: oczy, wątroba, serce, trzustka. Niepokojące symptomy pojawiają się niekiedy także ze strony układu nerwowego, krwionośnego, kostno-stawowego, a także skóry. Dotyczą od 6 do 47% chorych. Przykładem objawów pozajelitowych występujących w chorobie Leśniowskiego-Crohna są m.in.: zapalenie osierdzia i mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, autoimmunizacyjne zapalenie wątroby (AIH), zapalenie oczu (tęczówki, nadtwardówki), owrzodzenia skóry.

UWAGA! Takie objawy jelitowe jak przewlekłe bóle brzucha, biegunki, nadmierne gazy i wzdęcia są charakterystyczne zarówno dla choroby funkcjonalnej, jaką jest zespół jelita drażliwego (IBS), jak i niebezpiecznej w skutkach choroby zapalnej jelit (np. choroby Leśniowskiego-Crohna). W związku z różnym charakterem obu schorzeń właściwa diagnoza na etapie diagnostyki różnicowej jest bardzo ważna. Sprawdź, jakie znaczenie na tym etapie ma badanie kalprotektyny w kale

Do jakiego lekarza należy się udać?

Jeżeli zauważymy u siebie któryś z wyżej wymienionych objawów, niezwłocznie należy zgłosić się do lekarza. Jakiego? Na początek możemy udać się do internisty lub lekarza rodzinnego, który oceni, czy konieczna jest wizyta u specjalisty – gastroenterologa. W przypadku bardzo niepokojących objawów powinniśmy od razu udać się do gastroenterologa.

Badania w diagnostyce ChLC

Pierwszym krokiem na etapie stawiania diagnozy jest wywiad lekarski połączony z badaniem fizykalnym. Lekarz powinien spytać pacjenta m.in. o początek wystąpienia objawów, o ostatnio odbyte podróże, o to, czy pacjent ma nietolerancje pokarmowe, czy w ostatnim czasie przyjmował leki (np. przeciwbólowe i przeciwzapalne). Szczególną uwagę lekarza powinien też zwrócić fakt, czy pacjent pali papierosy lub czy w rodzinie pacjenta występowały już przypadki zachorowania na ChLC. W badaniu fizykalnym lekarz ocenia m.in. temperaturę ciała, tętno, tkliwość, wzdęcie brzucha i masę ciała.

Kolejny krok to badania laboratoryjne, takie jak:

  • morfologia – m.in. oznaczenie poziomu hemoglobiny, liczby białych krwinek, poziomu płytek krwi, OB, CRP
  • badanie biochemiczne krwi – m.in. stężenia albumin, elektrolitów, bilirubiny
  • badanie autoprzeciwciał − aby sprawdzić, jakie przeciwciała występują w chorobie Leśniowskiego-Crohna, oraz wyszukać laboratorium, w którym możesz wykonać badanie, kliknij tutaj
  • badanie kału – m.in. badanie kalprotektyny.

Jeśli wyniki badań laboratoryjnych nie są zgodne z normami, pacjent kierowany jest na badanie endoskopowe, często połączone z pobraniem fragmentu śluzówki jelita do oceny histopatologicznej. W badaniu endoskopowym przy podejrzeniu ChLC można stwierdzić zmiany zapalne znajdujące się w:

  • górnym odcinku przewodu pokarmowego (gastroskopia)
  • dolnym odcinku przewodu pokarmowego (kolonoskopia, ileokolonoskopia)
  • jelicie cienkim (enteroskopia).

Diagnostyka choroby Leśniowskiego-Crohna

 

Opracowano na podstawie:

1. Choroba Leśniowskiego-Crohna. Poradnik dla pacjenta
2. Wytyczne ECCO-EFCCA dla pacjentów cierpiącyh na chorobę Crohna

alergiczne.info boreliozaonline.pl autoprzeciwciala.info antyneuronalne.pl