Znajdź laboratorium wykonujące badanie kalprotektyny
Znajdź laboratorium














Zespół jelita drażliwego – problem naszych czasów

Zespół jelita drażliwego (ang. irritable bowel syndrome – IBS) to przewlekła, nawracająca choroba funkcjonalna przewodu pokarmowego. Inaczej mówiąc, IBS to zespół przewlekłych dolegliwości, wynikających z zaburzeń w pracy jelit (głównie jelita grubego). Choroba znacznie obniża jakość codziennego funkcjonowania pacjentów, jednak nie wiąże się z groźnymi powikłaniami i nie zagraża ich życiu.

IBS to już choroba cywilizacyjna

Częstość występowania (inaczej prewalencja) IBS na świecie jest wysoka i wynosi aż 11,2%! Szacuje się, że w samej Europie Wschodniej częstość zachorowania na zespół jelita drażliwego wynosi od 1 do 2% rocznie. Kobiety zapadają na IBS nawet trzykrotnie częściej niż mężczyźni, a choroba ta może ujawniać się w każdym wieku. Badania wykazały, że ok. 50% pacjentów zgłasza pierwsze objawy IBS przed 35. rokiem życia.

Objawy IBS

Objawy w zespole jelita drażliwego mają charakter przewlekły, czyli utrzymują się co najmniej przez 3 miesiące. Do najczęściej występujących symptomów IBS należą bóle brzucha oraz nieprawidłowa perystaltyka jelit (biegunki i/lub zaparcia) ze zmianą konsystencji stolca. Osobom cierpiącym na IBS mogą dokuczać także takie dolegliwości jak: nadmierne gazy, wzdęcia, obecność śluzu w stolcu, wymioty, zgaga, nudności, odbijanie, senność czy bóle głowy.

Ze względu na częstotliwość wypróżnień wyróżnia się cztery postacie IBS:

  • postać z przewagą biegunek
  • postać z przewagą zaparć
  • postać mieszaną
  • postać nieokreśloną.

Kryteria rzymskie IV

Diagnostyka IBS oparta jest obecnie na Kryteriach rzymskich IV, powstałych w 2016 roku w wyniku modyfikacji Kryteriów rzymskich III. Według Kryteriów rzymskich IV zespół jelita drażliwego to nawracający ból brzucha, występujący średnio przez co najmniej 1 dzień w tygodniu w ciągu ostatnich 3 miesięcy i związany przynajmniej z dwoma spośród poniższych kryteriów:

  • z wypróżnianiem
  • ze zmianą częstości wypróżnień
  • ze zmianą konsystencji stolca.

Według tychże kryteriów IBS stwierdza się u osób, u których objawy trwają przez ostatnie 3 miesiące, przy czym od momentu pojawienia się symptomów do postawienia diagnozy powinno upłynąć co najmniej pół roku.

Kryteria rzymskie są wykorzystywane także do określania konkretnej postaci IBS.

Diagnostyka IBS bez kolonoskopii

W związku z tym, że objawy charakterystyczne dla IBS mogą występować także w dużo poważniejszych schorzeniach, takich jak choroby zapalne jelit (choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego) czy nowotwór jelita grubego, lekarze często zlecają pacjentom z przewlekłymi dolegliwościami jelitowymi nieprzyjemne badanie kolonoskopowe.

Na rynku diagnostycznym pojawiło się jednak badanie, które może pozwolić pacjentom, u których przyczyną objawów jelitowych jest choroba funkcjonalna, uniknąć kolonoskopii. Wystarczy udać się do odpowiedniego laboratorium i zapytać o badanie stężenia kalprotektyny w kale.

Wynik badania poziomu kalprotektyny w kale mieszczący się w normie, mówi o tym, że prawdopodobną przyczyną przewlekłych dolegliwości jelitowych jest niegroźny IBS i badanie kolonoskopowe nie będzie konieczne. Wynik podwyższony to wskazówka dla lekarza, że w jelicie pacjenta rozwija się stan zapalny i wymagane będzie pogłębienie diagnostyki oraz wykonanie kolonoskopii.

Dowiedz się, gdzie możesz wykonać badanie stężenia kalprotektyny w kale

Opracowano na podstawie:

1. Canavan C. et al., The epidemiology of irritable bowel syndrome. Clinical Epidemiology 2014; 6: 71–80.
2. Lacy B.E. et al., Bowel Disorders. Gastroenterology 2016; 150: 1393–1407

Chciałbyś wiedzieć więcej na temat badania poziomu kalprotektyny w kale?


Zapoznaj się z najważniejszymi informacjami na temat zastosowania tego badania.

alergiczne.info boreliozaonline.pl autoprzeciwciala.info kalpro.pl